niedziela, 17 sierpnia 2014

Rozdział 4/Będą Cię podrywać!

*W Ostatnim rozdziale*
Ciągle uśmiechałam się jak idiotka.Zapłaciłam taksówkarzowi i weszłam do restauracji..Tylko że nie wiedziałam że to co tam zobaczę tak mnie zszokuje...

*Oczami Victorii*
Weszłam do restauracji w cudownym nastroju,ale zaraz zamurowało mnie. Stanęłam na progu jak wryta. Z pozoru wszystko wyglądało normalnie. Zwykłe stoliki,zwykli ludzie,zwykłe wyposażenie..Ale jeden stolik przykuwał uwagę każdego,a w szczególności moją.Wszystko wyglądało normalnie. Sześć krzeseł,talerze,sztućce i pięciu ludzi z krwi i kości.To właśnie te osoby przyciągnęły moją uwagę.Pierwszą osobą jaka rzuciła mi się w oczy był wysoki chłopak o lokowanych,ciemnych włosach. Harry. Moje serce zaczęło walić jak głupie.Następnych chłopaków rozpoznałam bez problemu.Po prawej stronie Harrego siedział Liam,Niall,Louis i Zayn, obok którego było jedno wolne miejsce.Z jednej strony byłam szczęśliwa że mogę ich zobaczyć na żywe oczy,ale z drugiej strony bałam się.Miałam spotkać się tylko z Hazzą! Zaczęłam się zastanawiać czy wyjść stamtąd i napisać Harremu że coś mi wypadło czy podejść do stolika i się przywitać,ale zanim zdążyłam podjąć decyzję,ujrzał mnie właśnie Harry. Uśmiechnął się,powiedział coś do reszty zespołu i podszedł do mnie.Wszyscy przy stoliku obrócili się w naszą stronę a ja zapewne oblałam się rumieńcem,ale nie miałam czasu na zastanowienie się,gdyż odezwał się Harry.
-Witaj piękna.
Objął mnie ramieniem i podprowadził do chłopaków.
-Chłopaki! To moja nowa przyjaciółka Victoria. Victorio to Liam,Niall,Lou i Zayn.-oznajmił i popatrzył na mnie wyczekująco.
-Hej.-odezwałam się niby radośnie ale w środku moje serce się krajało.
P r z y j a c i ó ł ka?! A ta noc nic nie znaczyła?Usiadłam na krześle i zamówiłam sałatkę z tuńczykiem,kiedy chłopacy żartowali i śmiali się.. Ja przez ten czas byłam tam obecna tylko ciałem.Nie przysłuchiwałam się ich rozmowom tylko pozwoliłam swoim myślą niebezpiecznie krążyć po mojej głowie.Kiedy Harry mnie przedstawiał chłopakom nazwał mnie swoją przyjaciółką. Ok, z jednej strony to rozumiem. Niedawno zerwał z Taylor i dziwnie by to wyglądało gdyby nazwał mnie swoją dziewczyną.Ale z drugiej strony nie rozumiem! Jak do jasnej cholery mogę być tylko przyjaciółką?! Dobrze wie,że go kocham! Powiedziałam mu to wczoraj wieczorem! Więc dlaczego mnie nazwał tylko przyjaciółką?? Nagle sałatka przestała mi smakować gdy zrozumiałam okrutną dla mnie prawdę..To On mnie nie kochał..Byłam dla niego tylko przygodą...Kimś kogo uważa za nikogo...Kimś kto dla niego nic nie znaczy..
No przecież,naiwniaczko - pomyślałam - jak ty, przeciętna nijaka dziewczyna może być kimś dla takiego kogoś jak Harry?!
-Victoria??- Usłyszałam nagle ten głos,przez który moje serce zaczyna szalenie bić.
-Tak?Przepraszam zamyśliłam się.-Odpowiedziałam próbując uspokoić moje serducho.
-Dziś o 22 jest dyskoteka w klubie jest dyskoteka i razem z chłopakami postanowiliśmy...-przerwał mu dźwięk mojego telefonu.Sięgnęłam do torebki i zobaczyłam nową wiadomość tekstową.
-Sorry ale muszę to odebrać.-Nie czekając na komentarze czy pytania skupiłam się na telefonie.Kliknęłam i wiadomość się otworzyła.Była od Em.
Hej! I jak tam randka? Mam nadzieję że dobrze się spisałam pomagając ci w przygotowaniach.Idę dziś z Jake'm na imprezę! Jeżeli będziesz chciała to też możesz przyjść.Daj znać jak tam. xoxo Emily.

Nie patrząc na śmiechy chłopaków zaczęłam wystukiwać odpowiedź.

Cudnie się spisałaś kochana!Też pójdę na tą imprezę. Poproszę Harrego żeby mnie podwiózł.Może dzięki tej imprezie nie będziecie się tyle kłócić.Jest ok,ale jakoś mi niedobrze..Niedługo się zobaczymy. Xoxo, Vicki.

Wysłałam wiadomość i spojrzałam na swoich towarzyszy.
-Musiałam odpisać,sorry.A teraz mi powiecie o co chodzi?O jaką imprezę?-zapytałam uśmiechając się lekko.
-Mówiłem że dziś o 22 jest impreza w klubie The Monster i razem z chłopakami na nią idziemy i jesteśmy ciekawi czy idziesz z nami?-spojrzał na mnie z nadzieją w oczach.
-Ok.Mogę iść.Nie miałam żadnych planów.-Wzruszyłam ramionami.
-Będę się zbierał powoli.Muszę po drodze wpaść do sklepu.-Westchnął Liam i zaczął wstawać od stolika.
-Wszyscy raczej będziemy już szli. Każdy musi coś chyba zrobić przed naszym wyjściem na dyskotekę.-Uśmiechnął się figlarnie Niall a wszyscy wybuchli śmiechem.Pożegnałam się z wszystkimi ale nie odchodziłam jeszcze od stolika. Kiedy wszyscy wyszli zaczęłam przeszukiwać torebkę w celu znalezienia portfela.Wyjęłam z niego odpowiedni banknot na zapłacenie za taksówkę i ruszyłam w stronę wyjścia z restauracji a przed nią stał nie kto inny jak...Harry!
-Czekasz na kogoś?-Zapytałam bez zainteresowania.
-Czekałem na Ciebie.Ale jeżeli już jesteś to możemy jechać.
Zatrzymałam się zdziwiona.
-Najpierw mówisz że mnie kochasz,potem spędzamy razem całą noc, a następnego dnia nazywasz mnie tylko swoją przyjaciółką,A teraz chcesz mnie podwieźć do domu?! Nie jestem zabawką!Mam uczucia i nie pozwolę aby ktokolwiek je niszczył!Nie rozumiesz że niszcząc moje uczucia niszczysz mnie?!W końcu mnie nie będzie i kogo uczucia będziesz niszczył?!-zapytałam wkurzona.
-Victorio!- Harry złapał silnie mój nadgarstek.-Zawiozę Cię do domu a po drodze wszystko ci wyjaśnię.Dobrze?
-Pojadę z Tobą i Cię wysłucham ale puść mnie.-syknęłam.
Spełnił moje polecenie i podprowadził mnie w stronę dużego srebrnego kabrioletu.Nie zastanawiając się usadowiłam się na miejscu pasażera.Harry zajął miejsce za kierownicą i zaczął jechać.W samochodzie zaległa cisza.W końcu nie wytrzymałam.
-A więc?Wytłumaczysz mi to wreszcie?
-Spokojnie.-mruknął pod nosem tak cicho że nie byłam pewna czy dobrze usłyszałam.Zaraz zaczął mówić normalnym głosem i musiałam się skupić.-Nasze spędzona razem noc, jak to ładnie ujęłaś, była cudowne i gdybym mógł cofać czas na pewno bym tego nie zrobił.To co powiedziałem ci wczoraj o moich uczuciach że Cię kocham,są prawdziwe. Nie okłamałem Cię w tej sprawie i nie okłamuję Cię też w innych sprawach.
-To dlaczego nazwałeś mnie tylko swoją przyjaciółką przy chłopakach?
-Kochanie.A jak myślisz?Tydzień temu zerwałem z Taylor i media jeszcze się do tego nie przyzwyczaiły tak samo jak fani którzy mają do mnie pretensje bo z nią zerwałem.Jakby to wyglądało gdybym teraz powiedział że jesteś moją dziewczyną?-było to najwyraźniej pytanie retoryczne,bo nie czekał na odpowiedź.-Chociaż jak już zapewne widziałaś na wielu stronach jest nasze wspólne zdjęcie na tej dyskotece na której byłaś ze swoją przyjaciółką.
-Tak.-Westchnęłam.Nagle mi się coś przypomniało.-Ale widziałam też Twój post o mnie.
Harry zaśmiał się cicho ale nie odpowiedział,a ja rozkoszowałam się jego śmiechem i nawet nie zauważyłam kiedy dojechaliśmy do mojego domu.Wysiadłam z auta i zdziwiona zobaczyłam że Harry idzie za mną do mojego domu.Uśmiechnął się a ja odpowiedziałam mu tym samym.Weszłam do domu i rzuciłam swoją torebkę na sofę i oznajmiłam:
-Ja idę poszukać jakieś sukienki na dyskotekę a ty się tu rozgość.
Nie sprawdziłam czy posłuchał mojej prośby tylko poszłam na górę do swojej garderoby.Znalazłam cudną czarną sukienkę z różowym ''paskiem'',którą dostałam na 18 urodziny od Emily. Ściągnęłam szorty i koszulkę żeby zaraz założyć swoją kieckę.Kiedy to zrobiłam,usiadłam na krzesełku obok mojej małej toaletki.Poprawiłam oczy kredką i tuszem,ale usta pomalowałam tym razem czerwoną szminką.Na nogi założyłam tym razem czarne szpilki i obejrzałam się w dużym lustrze.Wyglądam nawet ok..-mruknęłam biegnąc po schodach.
-O Mój Boże.-Wykrzyknął Harry na mój widok.
-Co jest?Źle wyglądam?-Zapytałam zdziwiona a jednocześnie zdenerwowana.
-Zajebiście wyglądasz! I w tym jest problem! Będą Cię podrywać!
-Nie bój się. I tak jestem Twoja.-Podeszłam do niego i pocałowałam go w usta.Odwzajemnił pocałunek ale szybko się oderwałam i poszłam po swoją torebkę.Była 21.48.
-Idziemy!-Rozkazałam ze śmiechem i w tym momencie zadzwonił telefon.Mój śmiech i dobry humor zmienił się z miejsca w zło.Dzwonił Erik.Odrzuciłam połączenie i rzuciłam telefonem na kanapę.Harry patrzał na mnie zdziwiony.
-Co się stało?- Zapytał troskliwie,podchodząc bliżej i przytulając mnie.Wtedy nie wytrzymałam i wybuchłam płaczem.-Cii.Cii już dobrze..
-To...Był..Erik..-wyjąkałam słabym głosem.
-Jaki Erik?-Harry podprowadzał mnie do sofy na którą upadłam.
-Kiedy 5 lat temu przeprowadziłam się do Londynu czułam się opuszczona.Przez pierwsze dwa lata mieszkałam z siostrą mojej mamy.Ale ona potem wyjechała i znowu zostałam sama.To mieszkanie dostałam po niej,ale ona tu wraca za pół roku i będę musiała się wyprowadzić.Ale mniejsza z tym.W ramach swoich 18 urodzin poszłam na dyskotekę.Tam poznałam Erika. Zaprzyjaźniliśmy się a potem się w nim zakochałam.Zostaliśmy parą.Pewnego dnia,przed moimi 19 urodzinami poszliśmy do jakieś restauracji.Tam poznałam Emily.Kiedy zobaczyła mnie z nim,podeszła do mnie i oznajmiła że nie chce być wredna czy nie miła ale lepiej żebym na niego uważała. Wyśmialiśmy ją za co jest mi teraz wstyd.Wszystko pomiędzy mną a Erikiem było ok.Do pewnego momentu..4 miesiące temu pokazał jaki jest.Było wtedy strasznie ciepło więc założyłam Krótką jasną spódniczkę i koszulkę.Lekko umalowałam oczy.Erika wtedy nie było w domu bo był u jakiegoś "kolegi" -mówiąc to słowo pokazałam cudzysłów.-Okazało się potem że był u jakiejś koleżanki z pracy i mnie zdradzał.Wyszłam więc na zakupy nie myśląc o niczym.Wracałam ze sklepu i zobaczyłam po drugiej stronie Erika z ..tą lafiryndą.Całował ją. Ale udawałam że niczego nie zauważyłam,i wróciłam jak najszybciej do domu.Kiedy Erik wrócił do domu zajmowałam się swoim najlepszym hobby.Czytałam książkę.Kiedy mnie zobaczył umalowaną podszedł do mnie i uderzył mnie mocno w twarz.A potem drugi raz..tym razem za czytanie.Wyszedł z domu zostawiając telefon i klucze na szafce przy drzwiach.Zamknęłam drzwi na klucz,spakowałam rzeczy Erika,zabrałam jego klucz do mojego domu i walizki wystawiłam na dwór.Na walizce zostawiłam mu list w którym mówię że to koniec i dla mnie nie istnieje już. Włożyłam słuchawki w uszy i poszłam na spacer żeby nie zrobić w domu czegoś głupiego,żeby np się nie pociąć..co już robiłam nie raz.Dotarłam do kawiarni i zobaczyłam Emilię.Podeszłam do niej i tak zaczęła się nasza przyjaźń.Pocieszyła mnie,a potem poszła odprowadzić do domu.Spędziłyśmy cały wieczór razem i cudnie się bawiłyśmy.Od tej pory jesteśmy nierozłączne.Erik ciągle wysyła mi sms z przeprosinami wydzwania a ja już mam dosyć..
Znowu zadzwonił telefon,ale zanim do niego sięgnęłam żeby odrzucić połączenie Harry odebrał.
-Tak słucham?-Zapytał z pozoru grzecznym głosem.Włączył na głośnomówiący.
-Czy jest tu do cholery Victoria?! -rozbrzmiał głos Erik'a tak mocny że aż się wzdrygnęłam.
-Jest.Siedzi obok mnie.
-Daj mi ją do telefonu!
-Jest tak jakby zajęta.Skończyła czytać książkę a teraz się maluje,gdyż wychodzimy.
Usłyszałam jak Erik zgrzyta zębami i musiałam zacisnąć usta żeby się nie roześmiać.Harry miał aktorski talent!
-Zabroniłem jej przecież tego!
-Hmm,nie chcę nic sugerować ale jej nowy chłopaka pozwala jej chyba na wszystko.
-Kim on jest?! I kim ty jesteś że wypowiadasz się w imieniu tej suki?!
-Po pierwsze,on jest mną.Po drugie ja jestem jej chłopakiem. A po trzecie nie nazywaj ją suką.
-Mogę nazywać tą sukę jak chcę.!
Nie wytrzymałam.
-Ta suka jak mnie nazywasz tu jest i słucha! Jeszcze raz mnie wyzwiesz lub się do mnie zbliżysz a dzwonię po policję.Nara.
Wyjęłam telefon z rąk Hazzy i wyłączyłam go a potem przytuliłam się do niego z uśmiechem na twarzy i zalaną łzami twarzą.Teraz komórka Harrego się odezwała. Westchnęłam i odsunęłam się od niego a on przeczytał SMS i się uśmiechnął.
-Idź się umaluj,jeżeli tego potrzebujesz bo się rozmazałaś i jedziemy na dyskotekę.!
Uśmiechnęłam się i pobiegłam do garderoby gdzie poprawiłam makijaż przy mojej toaletce.Do torby wrzuciłam klucze,telefon,szminkę i tusz i ruszyłam razem z Harrym na dyskotekę.Tym razem nie przejmowaliśmy się ludźmi i trzymaliśmy za ręce.

--------------------------------------------------------------------------------------------------
Hej!Sorka że tak długo nie dodawałam,Ale nie miałam
czasu a poza tym nie miałam dostępu do neta.
Sorka za wszystko!! Mam nadzieję że rozdział się podoba.!:3
Buziaczki.!:*

♥adzia♥

piątek, 25 lipca 2014

Libster Awards. ; 3

Hej!Słuchajcie! Zostałam nominowana do Libster Awards przez http://iwanttobewithyou1d.blogspot.com/ !!
:)


Libster Awards 



Nominacja do Libster Awards jest otrzymywana od innego blogera w ramach uznania za "dobrze wykonaną robotę". Jest przyznawana dla blogów o mniejszej liczbie obserwatorów, więc daje możliwość ich rozpowszechnienia. Po odebraniu nagrody, należy odpowiedzieć na 11 pytań otrzymanych od osoby, która cię nominowała. Następnie ty nominujesz 11 osób (informujesz ich o tym ) oraz zadajesz im 11 pytań. Nie wolno nominować bloga który cię nominował.



1. Jakie jest twoje ulubione miejsce na pierwszą randkę ?
2. Masz jakieś marzenia ? Jakie ?
3. Jaka jest twoja ulubiona piosenka ?
4. Czy chciał/abyś mieć Fandom ?
5. Kto jest twoim ulubieńcem ?
6. Za co go kochasz ? 
7. Co byś chciała robić w przyszłości ?
8. Lubisz tańczyć ?
9. Umiesz rysować ?
10. Ulubiony aktor/ka?
11. Ulubiony film ?
Moje odpowiedzi: 

1.Restauracja..
2.Chciałabym żeby w Polsce odbył się koncert One Direction..
3. "Lie A Little Better"
4.Nigdy się nad tym nie zastanawiałam,ale raczej nie..
5.Harry Styles.
6.Za jego poczucie humoru,za jego głos,ogólnie za to że istnieje.<3
7.Chciałabym zostać pisarką.;3
8.Uwielbiam.<3
9.Nie mam dużego talentu do rysowania ale w wolnych chwilkach,
szkicuję.;)
10.Lucy Hale.
11. Ona to on.;) 

Moje pytania:
1.Gdzie chciałabyś/chciałbyś zamieszkać?
2.Ulubiona książka?
3.Do jakich Fandomów należysz?
4.Od kiedy jesteś Directioner?
5.Masz jakieś zwierzątko?
6.Ulubiony kolor?
7.Ulubieniec z One Direction?
8.Od kiedy piszesz?
9.Co Cię inspiruje?
10.Co Cię najbardziej denerwuje?
11.Twoje marzenie?

NOMINOWANI

1.
 http://onedirection-polish-imaginy.blogspot.com/

piątek, 18 lipca 2014

Rozdział 3./Możesz mi pomóc?

Siedziałam na dużej brązowej sofie.Uśmiechałam się,i patrzałam jak moje małe dzieci bawią się pluszakami.Chwila!M o j e? Przecież to nie możliwe...Obok mnie siedział wysoki,brunet,w którym rozpoznałam Harrego. Napotkał mój wzrok i uroczo się uśmiechnął.
-Spencer,chodź tu maleńka.-Popatrzył na małą dziewczynkę o brązowych włoskach i niebieskich oczach.Była taka podobna do Hazzy! Wziął ją na ręce i przytulił mocno.Uśmiechnęłam się.Moje serce ogarnęło dziwne uczucie.Radość? Nie,to nie to.Ono bowiem nie wyrażało całości mojego obecnego...szczęścia... Czułam się kochana,szczęśliwa i co najważniejsze bezpieczna.Nagle coś mnie porwało i wyleciałam w powietrze.To doświadczenie pokazało mi w jakiś sposób że śnię.Teraz przeniosłam się do dużej sali z ogromną sceną a na niej występowała .. . ja.! Patrzałam na to z perspektywy jakiegoś przypadkowego widza.Kiedy "skończyłam" tańczyć rozległy się głośnie brawa.."Uśmiechałam" się na scenie,i nagle znowu wyleciałam w powietrze.Teraz znów byłam pobocznym widzem lecz tym razem zmieniła się sytuacja. Osoba która była moim odzwierciedleniem leżała na ziemi zalana łzami z posiniaczoną twarzą i ogólnie całym ciałem.Obok niej stał nie kto inny jak...Erik,mój były. Uśmiechał się bezczelnie,podszedł do "mnie" i oznajmił cichym głosem:
-Za płacz będziesz karana.-i uderzył z całej siły ją w twarz,a ona krzyknęła.Nie wytrzymałam i krzyknęłam
-Nie chce na to patrzeć,chce się obudzić!
Szarpnęło mną coś do tyłu i już myślałam że się obudzę ale znowu pojawiła się nowa scena.Westchnęłam ciężko,ale tym razem nie było zła,szczęścia czy miłości,tylko codzienność. Siedziałam na kanapie z podkurczonymi nogami,z kubkiem ciepłej kawy w jednym ręku i z książką w drugiej.Tytuł lektury nosił "Naznaczona". Chwila..Czy to nie była ta książka którą czytałam tamtego wieczoru którego poznałam Harrego na dyskotece?Zanim zdążyłam odpowiedzieć sobie na to pytanie wyrwało mnie z tego pokoju i teraz stałam sama pośrodku dużego ciemnego pokoju.Nie wiedziałam o co chodzi,gdy nagle usłyszałam szept
-Każda ta wizja jest prawdziwa..Twój wybór sprowadzi Cię do użycia którejś z wizji..
-Czyli co?-zapytałam lekko zdenerwowana.
-Jeżeli wrócisz do Erika,skończysz jak ta osoba którą widziałaś.-Zadrżałam mimo wszystko.-Jeżeli wybierzesz szczęście w karierze jest prawdopodobne że nie będziesz miała czasu na miłość.Jeżeli jednak wybierzesz miłość do Harrego to może będziesz szczęśliwa,kochana i bezpieczna,ale nigdy nie spełnisz swoich marzeń.A co do ostatniej wizji...Żyjąc tak jak żyjesz będziesz smutna,samotna i nieszczęśliwa...Pamiętaj..To Twój wybór- Oznajmiła ta osoba po czym lekko falując zniknęła a ja obudziłam się zalana potem na łóżku w swojej sypialni.
-Uspokój się.-szepnęłam sama do siebie.-To tylko sen...tylko sen...sen..
Westchnęłam głęboko i zaczęłam sobie przypominać co zaszło między mną a Harrym.
-Zmieniam się w zdzirę.-mruknęłam pod nosem.Rozejrzałam się po pokoju i zobaczyłam że na komodzie obok mojej książki leży różowa kartka wyrwana z mojego notesika.Podniosłam ją do oczu i przeczytałam.
"Hej Piękna,
Przepraszam że nie zostałem na dłużej ale praca wzywa..Ale nie bój się.Do Ciebie zawsze znajdę drogę.Dziś spotkajmy się o 18.30 w restauracji "The Andover Arms". Będę czekał i już tęsknie.! Harry xoxo."
O Mój Boże..! On  mnie zaprasza na randkę.! Jest już 14. Spałam co najmniej 12 godzin! Usiadłam na łóżku i powoli wstałam.Zeszłam szybko na dół owinięta w sam szlafrok.Włączyłam facebooka na laptopie i zaczęłam przeszukiwać torebkę w celu znalezienia mojego telefonu.Gdy to zrobiłam poszłam do kuchni i wyjęłam jogurt naturalny a do niego wsypałam czekoladowe płatki.Zrobiłam kawę i ze swoim "śniadanio-obiadem" ruszyłam do salonu.Usiadłam wygonie na kanapie i zaczęłam wcinać posiłek, a w między czasie pisałam do Em na Fb.
-Hej. Możesz mi pomóc?
Odpowiedź doszła natychmiast.
-Jasne,co jest?
-W skrócie: Poznałam Harrego z 1D,i z nim spałam i się z nim umówiłam na randkę dziś wieczór.Pomożesz mi się przygotować?
-No tak,pewnie.Ale naprawdę go poznałaś?!
-Tak. Jest już 15,a o 18.30 mam randkę i muszę jeszcze trochę ogarnąć dom..A ty musisz mi powiedzieć co ubrać!
-Masz 30 minut na ogarnięcie mieszkania,a wtedy ja przychodzę i musisz się szykować!
-Niech ci będzie..Kocham Cię! Idę sprzątać..Bay Bay. xoxo
Wyłączyłam laptopa a brudne naczynia wrzuciłam do zmywarki.Wbiegłam do sypialni i zaczęłam ścielić łóżko.Kiedy to zrobiłam,swoją książkę "Naznaczona" zniosłam do salonu.Odkurzyłam i ułożyłam wszystko na miejsce gdy usłyszałam stukanie do drzwi.Otworzyłam je z rozmachem a tam stała Em.Spojrzała na mnie i oznajmiła:
-Miałam być tu 20 minut temu.Myślałam że chociaż umyjesz włosy.
-Mniejsza z tym! Pomóż mi.!
-OK,ok..Idź się wykąp i umyj włosy a ja przez ten czas znajdę dla Ciebie ciuchu.
-Uwielbiam Cię.-Uściskałam swoją przyjaciółkę i pędem pobiegłam do łazienki. Umyłam włosy w swoim ulubionym kwiatowym szamponie.A pod prysznic użyłam żelu który dostałam od swojej kuzynki o zapachu truskawek.Wyskoczyłam szybko spod prysznica i założyłam na siebie szlafrok i pognałam do garderoby,gdzie stała Emily. Zlustrowała mnie i się uśmiechnęła.
-Od razu lepiej.-Powiedziała.
-Ta wiem.A teraz daj ciuchy!
-Niecierpliwa.-Mruknęła pod nosem ale zaraz dodała normalnym tonem.-Znalazłam coś specjalnego.
Podała mi krótkie szorty i koszulkę na ramiączkach.Wbiegłam do łazienki założyłam czystą bieliznę a na to strój wybrany przez Emily,która weszła do toalety bez pukania, z tekstem.
-Czas na uczesanie.
Wysuszyła moje włosy a następnie upięła w wysokiego koka. Potem bez słowa odwróciła mnie twarzą do siebie i zaczęła malować. Podkreśliła moje oczy czarną kredką,a na powieki dała srebrny cień.Moje gęste rzęsy lekko podkreśliła tuszem a na poliki dała róż.Na samym końcu na usta nałożyła mi błyszczyk. Wyglądałam cudownie! Wsunęłam nogi w sandałki a do torebeczki wrzuciłam telefon,klucze i portfel.Była 17.55. Dojazd zajmował mi 20 minut więc mogłam z czystym sumieniem zadzwonić po Taksówkę.Podziękowałam Emily za pomoc a ta uśmiechnęła się i uciekła do swojego chłopaka. Ciągle uśmiechałam się jak idiotka.Zapłaciłam taksówkarzowi i weszłam do restauracji..Tylko że nie wiedziałam że to co tam zobaczę tak mnie zszokuje..
Strój Victorii


--------------
Hej,Sorry że tak dawno nie dodałam rozdziału ale nie miałam czasu.;/ Niedługo będzie next.;* Komentować.!:D

♥Madzia♥

wtorek, 24 czerwca 2014

Rozdział 2/Za wszystkie błędy..i za Harrego

Otworzyłam oczy i zobaczyłam że znajduję się w jakimś znajomym miejscu..Jednak nie mogłam przypomnieć sobie gdzie jestem i co się stało..A gdy tylko próbowałam odświeżyć pamięć pojawiał się masakryczny ból roznoszący się po całej czaszce.Spojrzałam na swoje ubranie..Miałam kremową sukienkę..Ale po co ją założyłam?To już była tajemnica.Leżałam także na dużym łóżku z baldachimem..Fioletowa pościel coś mi przypominała..Podniosłam się do pozycji siedzącej i rozejrzałam się po pokoju.Jego ściany miały błękitną barwę..Przez duże okno wlatywały promienie słoneczne.Obok łóżka stała komoda a na niej mała kartka z informacją która została napisana charakterystycznym pismem...Też go skądś znałam..Podniosłam karteczkę i przeczytałam na głos.
Odwiozłam Cię do domu.Zasnęłaś mi na siedzeniu.Za dużo drinków! Potem mi opowiedz co się stało.Zostawiam ci obok tej kartki tabletki przeciwbólowe i szklankę zimnej wody..Jak się obudzisz będziesz miała kaca po tylu drinkach..Jak wstaniesz to zadzwoń.. xoxo Emily.Emily?Dom?Drinki? O co chodzi?Powoli.Westchnęłam.To jest mój dom..a dokładnie moja..sypialnia! Pamięć wraca.Uśmiechnęłam się i zaczęłam myśleć dalej.Emily to moja najlepsza przyjaciółka. A co z drinkami?Spojrzałam na sukienkę..Byłam na imprezie!Wypiłam trochę a potem tańczyłam...O MÓJ BOŻE! TAŃCZYŁAM Z HARRYM Z ONE DIRECTION! Z wrażenia aż z powrotem opadłam na poduszki.To niemożliwe..Przecież tam powinna być też reszta zespołu! Nagle przypomniałam sobie że podałam mu numer telefon.Wstałam tak szybko że aż zakręciło mi się w głowie,ale nie zwróciłam na to uwagi tylko zaczęłam wyrzucać zawartość torebki na pościel.Wzięłam telefon w ręce i spojrzałam czy nie mam nowych wiadomości tekstowych.Wstrzymałam oddech.Dostałam jedną nową wiadomość z nowego numeru.
Hej Vicki.Zgaduję że Twoje pełne imię brzmi Victoria chociaż się o nie nie zapytałem.Mam nadzieję że trafiłaś bezpiecznie do domu. Cieszę się że Ciebie poznałem! Może spotkamy się dziś na spacer?Jest taka ładna pogoda! Odpisz. xoxo Harry.Uśmiechnęłam się promiennie! A więc to prawda!Spotkałam Hazze! Szybko zaczęłam wystukiwać odpowiedź.
Hej! Jestem u siebie w domu,przyjaciółka mnie odwiozła.Przepraszam że dopiero teraz odpisuję ale cały czas spałam jak zabita he he. Możemy iść na spacer..Przyniosę ci marynarkę.O której i gdzie się spotykamy? Vicki.
Odpowiedź przyszła niemal natychmiast.
Koło 15.30 przy Star Buks?Może być? Harry.
Odpisałam że tak i spojrzałam na zegar. Wybiła 12.35.Rozciągnęłam się i wrzuciłam wszystkie kosmetyki i rzeczy z łóżka z powrotem do torebki.Ruszyłam w stronę kuchni.Nastawiłam wodę na kawę i wsadziłam dwie kromki chleba do tostera.Przyrządziłam szybkie śniadanie i usiadłam do stołu w salonie.Włączyłam laptopa i Facebooka.Sprawdziłam powiadomienia, a potem weszłam na oficjalną stronę Harrego.Nic ciekawego nie pisał,oprócz postu który mnie wzruszył.
Poznałem dziś cudną dziewczynę! Ma na imię Vicki.Jest mądra i zachowuję się w stosunku do mnie jakbym był zwykłym chłopakiem a nie gwiazdą!Uwielbiam ją! xoxo Harry.Uśmiechnęłam się.Nagle wyskoczyło mi że ktoś napisał do mnie na czacie.Spojrzałam i westchnęłam.Emily.
-po pierwsze czemu nie zadzwoniłaś?
-Dopiero wstałam i zapomniałam.
-Za to maż opiernicz ale patrz tu.
Wysłała mi jakiś link.Kliknęłam go i już po chwili wyskoczyło mi zdjęcie,które przedstawiało Harrego i .mnie,kiedy tańczyliśmy..Pod spodem był podpis:

Nowa zabawka Harrego?Kim jest ta piękna dziewczyna?Czy tylko następna szalona fanka czy może Harry zdradza Taylor?

On jest z Taylor...Z oczu zaczęły cieć mi nieoczekiwane łzy...Nagle poczułam dziwne uczucie w klatce piersiowej.To serce..Pomyślałam..Nie spotkam się z nim..Nie mogę..Wzięłam do ręki i napisałam.
Źle się czuję..Nie przyjdę na spotkanie..Przepraszam za wszystko.Victoria.
Wyłączyłam telefon a na Facebooku napisałam Emily że jadę do studia potańczyć co nie było złym pomysłem.Wyłączyłam laptopa,dopiłam resztę kawy i poszłam do garderoby.Założyłam szare dresy i czarną koszulkę.Narzuciłam bluzę i adidasy.Włosy uczesałam i rozpuściłam,a swoje oczy podkreśliłam kredką.Wyszłam z domu szybkim i zdecydowanym krokiem.Za każdym razem,gdy miałam zły dzień szłam do studia i tańczyłam..To była ucieczka od problemów.Zaczęłam tańczyć..Próbowałam pozbyć się złych myśli.Pomyślałam o karierze i przyjaciołach..Po kilkugodzinnym treningu,zmęczona wyjęłam z małej torebki którą miałam przy sobie,perfum i psiknęłam nim na swoje ubranie.Wyszłam ze studia i ruszyłam w stronę pobliskiego baru,gdzie chciałam kupić sobie butelkę pepsi.Weszłam i zamarłam.Przy ladzie stał nie kto inny jak Harry. A obok niego stała wysoka blondynka.Chciałam się odwrócić,ale Harry zrobił to pierwszy i ujrzał mnie.Uśmiechnął się i pomachał mi a ja nie wytrzymałam..Łzy zaczęły niepohamowanie ciec po moich policzkach.Zaczęłam się wycofywać,a Hazza zaczął do mnie podchodzić. Odwróciłam się i pędem pobiegłam w stronę mojego domu.Dzięki moim tanecznym zajęciom byłam strasznie szybka..Gdy dotarłam do domu szybko od kluczyłam drzwi i weszłam do środka z trzaskiem zamykając drzwi na zasuwkę.Usiadłam pod oknem,które znajdowało się na prawo od drzwi i zaczęłam wyć.Usłyszałam walenie do drzwi,ale nie otworzyłam.Pukanie ustało.Wstałam i poszłam do kuchni.Wyjęłam butelkę czerwonego i wytrawnego wina.W szafie znalazłam kryształowy kieliszek.Wzięłam naczynie i butelkę i usiadłam wygodnie na kanapie w salonie.Zaczęłam nalewać wino.
-Za wszystkie błędy..i za Harrego -szepnęłam i zaczęłam pić ciecz.Kieliszek po kieliszku..W końcu znużył mnie sen..

*Oczami Harrego*
Stałem właśnie w kolejce po butelkę z Colą.Obok stała moja była dziewczyna,z którą zerwałem bo mnie zdradziła..Zapłaciłem i odwróciłem się i zobaczyłem stojącą w drzwiach w drzwiach Victorię.Podniosłem rękę i jej pomachałem.Po jej polikach ciekły łzy.Chciałem do niej podejść ale ona odwróciła się i pobiegła przed siebie.Nie wiele myśląc pobiegłem za nią.Co chwilę wołałem ją po imieniu ale ona nie odwróciła się.Wpadła do domu i zatrzasnęła drzwi. Zacząłem walić ale nikt mi nie otworzył.Po chwili usłyszałem płacz a potem dźwięk rozpadającego się szkła.Nie wiele myśląc rozwaliłem okno i wszedłem przez nie.Zacząłem wołać Victorię ale odpowiadała mi cisze.Zacząłem biegać pomiędzy toną różnych pomieszczeń.Wszedłem do dużego salonu na kanapie leżała Victoria a z jej ręki leciała krew.Na podłodze obok kanapy i stolika leżał potłuczony kieliszek.Znalazłem małą szafeczkę a na niej był namalowany czerwony krzyżyk.Podbiegłem do niej i otworzyłem.Była to apteczka.Wyjąłem bandaż i wodę utlenioną.Zacząłem opatrywać ranę dłoni Victori,gdy nagle zaczęła otwierać oczy..

*Oczami Vicki*
Otworzyłam oczy i zupełnie zdezorientowana spojrzałam na swoją rękę skąd dobiegał lekki ból.Zobaczyłam Harrego który zawiązywał bandaż na mojej ręce.
-Co jest?-zapytałam słabym chrypniętym głosem.
-Nie pamiętasz?Spotkałaś mnie w barze.Zobaczyłem Cię i zacząłem machać a Ty zaczęłaś płakać i uciekłaś tu do domu.Potem chyba coś wypiłaś-wskazał na butelkę po winie-a potem zasnęłaś a szklanka spadła kalecząć cię lekko.
-Byłeś z Taylor.Jesteście razem.A ja głupia się w Tobie zakochałam!
-Nie! Nie jestem z Taylor..Zdradziła mnie..A ty nie jesteś głupia..ja też cię kocham..-Uśmiechnął się i cmoknął mnie w policzek.
-Naprawdę?-szepnęłam i nie czekając na odpowiedź zaczęłam całować Harrego prosto w jego słodkie,różowe,urocze usteczka.Nasz pocałunek stał się bardziej namiętny.Harry zaczął rozpinać mój T-shirt zapinany na zamek na plecach.Zaczęłam rozpinać guziki jego kraciastej koszuli.Wstałam a Harry wziął mnie w ramiona.Spojrzał na mnie pytająco a ja powiedziałam.
-Trzecie drzwi na lewo to sypialnia.
Uśmiechnął się szeroko i znowu wpił się w moje usta,a one zaczęły odwzajemniać pocałunek.Weszliśmy do pokoju i Harry położył mnie na łóżku a sam zamknął drzwi na kluczyk.Zaczął ściągać swoje spodnie a ja swoje dresy.Po chwili wstałam i pchnęłam Harrego na łóżko.Usiadłam mu na kolanach i zaczęłam całować.Odwzajemnił pocałunek i zaczął rozpinać mój stanik. Oderwałam się od jego ust ale jego nie oderwały się ode mnie tylko zaczęły całować po szyi i barkach.Po chwili przeturlał mnie tak że znalazłam się tuż pod nim.Zaczęliśmy długi namiętny pocałunek który był początkiem naszej pierwszej wspólnej nocy...

-----------
Hej Hej . <3 Jak tam?Rozdział dla Zosi!<3 +Sweet,Sexy scena też dla Zosi ze szczegółami..
Mrr
♥Madzia♥

sobota, 21 czerwca 2014

Rozdział 1/Wszystko i nic

*Oczami Vicki*
-No nie..Znowu to samo.-warknęłam i wyłączyłam telefon.Ostatnio dostawałam SMS z prawie tą samą treścią. Każda była od Erika.Mojego byłego chłopaka,w którym byłam zakochana.Kiedy tylko się kolegowaliśmy zachowywał się wspaniale!Był miły,kulturalny,dobry,troskliwy i kochany.Jednak kiedy zostaliśmy parą pokazał swoje prawdziwe oblicze. Był wulgarny,brutalny,zabraniał mi tony rzeczy jak na przykład czytania czy malowania.Zbuntowałam się i zerwałam z nim..Owszem,cierpiałam strasznie długo jednak moim motto było i jest "Daj sobą pomiatać a każdy uzna cię za słabą owcę". Od tej pory jestem sobą i nie słucham się innych..Ale Erik tego nie rozumie..Ciągle wysyła mi SMS z treścią "Wróć do mnie! Przepraszam" Każdego dnia jest to samo..Westchnęłam i spojrzałam na zegar..Wybiła 19.00. "Dziś sobota-pomyślałam.-A ja znowu będę siedzieć sama."Wstałam z sofy i podeszłam do regału na książki..Wyjęłam lekturę której dawno nie miałam w rękach..."Naznaczona". Taki był tytuł. Wzięłam ją i powlokłam się do sypialni,gdzie wygodnie ułożyłam się na łóżku i zaczęłam czytać...Po kilku stronach książka strasznie mnie wciągnęła..Już miałam zacząć 3 rozdział gdy nagle usłyszałam że ktoś dzwoni do drzwi.Włożyłam zakładkę,położyłam książkę na komodę i powolnym krokiem zeszłam na dół.Otworzyłam drzwi a za nimi stała Emily. Zmierzyła mnie swoim spojrzeniem od góry do dołu i nie prosząc na zaproszenie weszła do domu.
-Hej.-stłumiłam w sobie westchnięcie.
-Jak ty wyglądasz?-Zapytała bez wstępów.-Spójrz na siebie!
Odwróciłam się w stronę lustra i zerknęłam. Moje włosy były potargane i lekko przetłuszczone.Miałam założoną szarą bluzę choć na dworze było około dwudziestu pięciu stopni.Moje nogi pokrywały czarne dresy.Na stopy założone miałam szare skarpetki i kapcie.Od dwóch dni się nie malowałam i moja twarz była strasznie blada.Westchnęłam,odwróciłam się i stanęłam twarzą w twarz z Emily.
-A jak mam wyglądać?Od wczoraj nie wyszłam z domu i nie mam po co zakładać drogie szykowne sukienki i buty na obcasie,a moja twarz nie musi być umalowana.-mruknęłam.
-Właśnie! Nie wyszłaś! Ale dziś wychodzisz! Nie odbierałaś telefonu więc przyjechałam! Masz góra godzinę na ogarnięcie tyłka i jedziemy! -Spojrzałam na nią zdezorientowana,na co ona westchnęła ciężko.-Kobieto! Myślisz że ubrałabym się w to cudo gdybym przyszła na pogaduszki? -Pokazała na swoją suknię.
Rzeczywiście..Miała założoną czarną krótką sukienkę i skórzane sandałki na koturnie.Miała mocno umalowane oczy i usta.Jej jasne włosy upięte były na szczycie głowy.Jej szyję prezentował diamentowy naszyjnik.
-No ok..A Caleb jedzie z nami?-zapytałam ruszając powoli w stronę garderoby.
-Tak!Umyj włosy! I się umaluj! Ja tu czekam!-krzyknęła z dołu.
Cała Emily..Westchnęłam i zaczęłam szukać swoich rzeczy potrzebnych do makijażu..Wzięłam suszarkę do włosów,kosmetyczkę i szlafrok.Weszłam do łazienki i umyłam włosy w swoim miętowym szamponie..Gdy to uczyniłam od razu poczułam się lepiej.Uśmiechnęłam się i wpadłam na genialną myśl.To dzięki zabawie i wyglądowi czuję się lepiej!Wysuszyłam włosy i założyłam szlafrok.Podeszłam do swojej garderoby w celu szukania krótkiej letniej sukienki.Znalazłam idealną.Była kremowa,w pasie przewiązana specjalnym paskiem,a dekolt obszyty był srebrnymi diamencikami. Zaczęłam od razu przeszukiwać szafki z butami.. Znalazłam szpilki w podobnym kolorze co sukienka.Miały wycięcie na palce i kokardkę niedaleko kostki.Położyłam te rzeczy na krzesełku i podeszłam do małej szafki gdzie leżały moje walizki,torebki i plecaczki. Przerzuciłam pół komody i znalazłam satynową,małą,przewieszaną przez ramię torebeczkę.Wzięłam moje "łupy" i zaniosłam je do łazienki gdzie stał specjalny wieszaczek na takie rzeczy.Delikatnie powiesiłam suknię.Buty położyłam obok wanny a torebkę powiesiłam obok sukienki.Wyszłam z toalety i pognałam do sypialni gdzie stały moje trzy szkatułki. Znalazłam srebrny łańcuszek.Wyrzuciłam na komodę zawartość mojej małej portmonetki gdzie trzymałam zawieszki do naszyjników..Wyjęłam złotą różyczkę,którą dostałam od mamy na piętnaste urodziny.Włożyłam zawieszkę na łańcuszek i położyłam go na łóżku..Następnie znalazłam kolczyki z piór i pierścionek z moim inicjałem.Wzięłam biżuterię,położyłam ją półce i szybko się wykąpałam.Ubrałam sukienkę i szybko wyszczotkowałam swoje włosy. Upięłam je w lekki koczek i sięgnęłam do swojej kosmetyczki.Nałożyłam podkład,podkreśliłam swoje małe szare oczy,czarną kredką a rzęsy maznęłam tuszem.Umalowałam usta swoją ulubioną krwistoczerwoną szminką.Założyłam kolczyki,naszyjnik i pierścionek a na końcu buty. Wzięłam torebkę z wieszaka i weszłam do sypialni.Wzięłam klucze a z salonu telefon. Weszłam do kuchni i zobaczyłam Emily siedzącą na jednym z krzeseł i pijącą wodę.Zakaszlałam,a moja przyjaciółka podskoczyła na krześle a potem spojrzała na mnie dużymi,okrągłymi oczami. Parsknęłam śmiechem i powiedziałam:
-No chodź już! Bo się spóźnimy.
Em uśmiechnęła się i ruszyłyśmy w drogę..Cały czas się śmiałyśmy.Doszłyśmy do klubu "Wszystko i nic".Zawsze fajnie się tam bawiłyśmy.Odezwał się telefon Em.Spojrzała na ekran i sie wkurzyła.
-Znowu.Zawsze coś mu wypada..-mruknęła.
-Co jest?-Zapytałam z niepokojem.
-Nic..Caleba nie będzie.Ma coś ważnego do załatwienia.-Spojrzała i nagle się uśmiechnęła.-Ale my się zabawimy.
Parsknęłam śmiechem i ruszyłyśmy na parkiet..Po chwili tańczyłyśmy.
-Słyszałaś nową piosenkę One Direction?-zapytałam.Od kilku lat byłyśmy Directioner i to się nie zmieniło.
-Tak! Ona jest cudowna!
Zaczęłyśmy wirować na parkiecie i nagle Em zaczęła tańczyć wolną piosenkę z jakimś brunetem.Uśmiechnęłam się i podeszłam do baru gdzie zamówiłam sobie drinka cytrynowego.Usiadłam i patrzałam..Nagle ktoś stanął przede mną z wyciągniętą ręką.Podniosłam wzrok i zobaczyłam bruneta z lokami.
-Zatańczymy?-zapytał uśmiechając się szeroko.
-Pewnie.-podałam mu rękę i ruszyłam na parkiet..Skądś go znałam..Ale nie wiedziałam skąd..Loki..Brunet..Wysoki..Przystojny..Nagle mnie olśniło!
-Harry Styles?-Zapytałam dość spokojnym głosem.
-Mądra,piękna,samotna..Czego chcieć więcej?-Uśmiechnął się znowu.
-Co Ty tu robisz?
-Wyrwałem właśnie do tańca bardzo piękną dziewczynę która wypytuje mnie właśnie o to kim jestem a mi to wyjątkiem nie przeszkadza.-Odpowiedział a uśmiech z jego twarzy nie znikał, za to na moich policzkach pojawiły się rumieńce.
-Prze..przepraszam..Po prostu nie wierzę w to że cię tu spotkałam!
-Nic się nie stało..Muszę już jechać ale co ty na to że odprowadzisz mnie do auta..Podasz mi swój numer?
-Pewnie..
Wyszliśmy na dwór..Zrobiło się zimno.. Zaczęłam się lekko trząść..Spojrzałam na zegar,,Była 1.34. Harry spojrzał na mnie i zaczął ściągać swoją marynarkę..Podał mi ją a ja bezmyślnie zarzuciłam ją na ramiona..
Uśmiechnął się gdy staneliśmy przed czarnym volvo. Podał mi kawałek kartki i długopis.Szybko napisałam swój numer i podpisałam się "Vicki".
-Dzięki.Marynarkę oddasz potem.-szepnął i pocałował mnie lekko w policzek..
Wszedł do auta,które po kilku sekundach znikło na zakręcie..A ja jak marionetka ruszyłam z powrotem do klubu z kłębiącymi się w mojej głowie myślami..

----------------
Rozdział pierwszy za nami! :D Mam nadzieję że się podoba..Sorka za błędy..;*

♥Madzia♥

*Prolog*

                 Czy mieliście kiedyś tak że rozmawiacie z kimś przez telefon, albo piszecie z tą osobą SMS, i kiedy kończysz z nią rozmowę mówisz pod nosem "a spadaj!"? A może wyłączacie wtedy komórkę?Albo może ktoś denerwuje was w inny sposób?Wysyła sms z przeprosinami albo dzwoni co minutę?A potem nie dotrzymuje obietnic? Albo gorzej..ktoś robi sobie żarty i was straszy? Może już kiedyś byliście bardzo skrzywdzeni?I nie chodzi o uderzenie,wyzwanie..Chodzi o coś poważniejszego.. Może ktoś was kiedyś uprowadził i dopiero niedawno wróciliście do domu?Wpadliście w depresję?Spotykaliście się z przyjaciółmi i nagle jedna z nich zniknęła?Ktoś ją zabił?Uprowadził?Co z nią? Takie pytania sobie kiedyś zadacie..albo może już zadaliście....Pewnie myślicie że życie gwiazdy jest łatwe..Ale uwierzcie lub nie,ale wcale tak nie jest..Fani,paparazzi,tona zdjęć i wywiadów...Zresztą nawet jeżeli napisałabym o tym książkę to i tak większość uważałaby że to nieprawda.. Więc wróćmy to głównego tematu..
                     Główna bohaterka wiedzie dość spokojne życie w Londynie..Zawsze z pomocą przychodzi do niej Emily i Jake.Victoria ma prawie wszystko..Pieniądze,praca,przyjaciele których stawia na pierwszym miejscu, ukochany zespół,mieszkanie w pięknym mieście..Lecz brakuje jej jednego..Miłości...Została już kiedyś zraniona przez chłopaka i nie chce tego przechodzić drugi raz..Jednak jej serce zdobi głęboka krwawa rana która czeka aż zaszyje ją odpowiedzialny mężczyzna który będzie ją kochał za to jaka jest a nie za wygląd..Jednak każdy facet którego spotkała bohaterka patrzy na to jak wygląda..Dziewczyna zrezygnowała z marzenia, którym było spotkanie One Direction.....Czy dobrze że zrezygnowała?A może jednak nie? Wszystko idzie po myśli Victorii..Do czasu aż kogoś spotyka..Wtedy jej życie jeszcze bardziej nabiera kolorów!
                    Ale coś lub ktoś nie życzy jej nieszczęścia a co gorsza śmierci?Jak jej życie się potoczy? Co wybierze? Czy będzie miała wsparcie? Musi szybko myśleć..Każda sekunda jest ważna..

-----------------------------------------
I prolog napisany.: D Hej dziubki.;3 Jak tam? Macie plany na wakacje?Ostatni tydzień szkoły! Cieszycie się?:D

Madzia♥

Bohaterowie...

                                                       Victoria Swan. Dwudziestoletnia,pogodna dziewczyna
                                                           o tanecznym talencie.Od 5 lat mieszka w sama
w Londynie.Miała długą historię..Directioner.
                                                               
                                        Emily Hastings. Dziewiętnastoletnia,miła dziewczyna.Przyjaciółka Victorii.
                                           Jej rodzice zginęli w wypadku, a ona 
pracuje jako modelka.Jest Directioner.


Jake Parker. Chłopak Emily i przyjaciel Victorii. Ma dwadzieścia
trzy lata i mieszka w Londynie.Jest informatykiem.



Harry Styles. Jeden z wokalistów One Direction.Jest wolny.
Uwielbia swoje Directioner. Ma dwadzieścia trzy lata.
Obecnie mieszka w Londynie.




Reszta zespołu..Od lewej: Niall,Liam,Louis i Zayn.
Mają po dwadzieścia cztery i pięć lat...




Erik Black. Były chłopak Emilii a potem były Victorii.
Oszukał je i wykorzystał.Ma dwadzieścia sześć lat.
Pracuje jako biznesmen..