*Oczami Vicki*
-No nie..Znowu to samo.-warknęłam i wyłączyłam telefon.Ostatnio dostawałam SMS z prawie tą samą treścią. Każda była od Erika.Mojego byłego chłopaka,w którym byłam zakochana.Kiedy tylko się kolegowaliśmy zachowywał się wspaniale!Był miły,kulturalny,dobry,troskliwy i kochany.Jednak kiedy zostaliśmy parą pokazał swoje prawdziwe oblicze. Był wulgarny,brutalny,zabraniał mi tony rzeczy jak na przykład czytania czy malowania.Zbuntowałam się i zerwałam z nim..Owszem,cierpiałam strasznie długo jednak moim motto było i jest "Daj sobą pomiatać a każdy uzna cię za słabą owcę". Od tej pory jestem sobą i nie słucham się innych..Ale Erik tego nie rozumie..Ciągle wysyła mi SMS z treścią "Wróć do mnie! Przepraszam" Każdego dnia jest to samo..Westchnęłam i spojrzałam na zegar..Wybiła 19.00. "Dziś sobota-pomyślałam.-A ja znowu będę siedzieć sama."Wstałam z sofy i podeszłam do regału na książki..Wyjęłam lekturę której dawno nie miałam w rękach..."Naznaczona". Taki był tytuł. Wzięłam ją i powlokłam się do sypialni,gdzie wygodnie ułożyłam się na łóżku i zaczęłam czytać...Po kilku stronach książka strasznie mnie wciągnęła..Już miałam zacząć 3 rozdział gdy nagle usłyszałam że ktoś dzwoni do drzwi.Włożyłam zakładkę,położyłam książkę na komodę i powolnym krokiem zeszłam na dół.Otworzyłam drzwi a za nimi stała Emily. Zmierzyła mnie swoim spojrzeniem od góry do dołu i nie prosząc na zaproszenie weszła do domu.
-Hej.-stłumiłam w sobie westchnięcie.
-Jak ty wyglądasz?-Zapytała bez wstępów.-Spójrz na siebie!
Odwróciłam się w stronę lustra i zerknęłam. Moje włosy były potargane i lekko przetłuszczone.Miałam założoną szarą bluzę choć na dworze było około dwudziestu pięciu stopni.Moje nogi pokrywały czarne dresy.Na stopy założone miałam szare skarpetki i kapcie.Od dwóch dni się nie malowałam i moja twarz była strasznie blada.Westchnęłam,odwróciłam się i stanęłam twarzą w twarz z Emily.
-A jak mam wyglądać?Od wczoraj nie wyszłam z domu i nie mam po co zakładać drogie szykowne sukienki i buty na obcasie,a moja twarz nie musi być umalowana.-mruknęłam.
-Właśnie! Nie wyszłaś! Ale dziś wychodzisz! Nie odbierałaś telefonu więc przyjechałam! Masz góra godzinę na ogarnięcie tyłka i jedziemy! -Spojrzałam na nią zdezorientowana,na co ona westchnęła ciężko.-Kobieto! Myślisz że ubrałabym się w to cudo gdybym przyszła na pogaduszki? -Pokazała na swoją suknię.
Rzeczywiście..Miała założoną czarną krótką sukienkę i skórzane sandałki na koturnie.Miała mocno umalowane oczy i usta.Jej jasne włosy upięte były na szczycie głowy.Jej szyję prezentował diamentowy naszyjnik.
-No ok..A Caleb jedzie z nami?-zapytałam ruszając powoli w stronę garderoby.
-Tak!Umyj włosy! I się umaluj! Ja tu czekam!-krzyknęła z dołu.
Cała Emily..Westchnęłam i zaczęłam szukać swoich rzeczy potrzebnych do makijażu..Wzięłam suszarkę do włosów,kosmetyczkę i szlafrok.Weszłam do łazienki i umyłam włosy w swoim miętowym szamponie..Gdy to uczyniłam od razu poczułam się lepiej.Uśmiechnęłam się i wpadłam na genialną myśl.To dzięki zabawie i wyglądowi czuję się lepiej!Wysuszyłam włosy i założyłam szlafrok.Podeszłam do swojej garderoby w celu szukania krótkiej letniej sukienki.Znalazłam idealną.Była kremowa,w pasie przewiązana specjalnym paskiem,a dekolt obszyty był srebrnymi diamencikami. Zaczęłam od razu przeszukiwać szafki z butami.. Znalazłam szpilki w podobnym kolorze co sukienka.Miały wycięcie na palce i kokardkę niedaleko kostki.Położyłam te rzeczy na krzesełku i podeszłam do małej szafki gdzie leżały moje walizki,torebki i plecaczki. Przerzuciłam pół komody i znalazłam satynową,małą,przewieszaną przez ramię torebeczkę.Wzięłam moje "łupy" i zaniosłam je do łazienki gdzie stał specjalny wieszaczek na takie rzeczy.Delikatnie powiesiłam suknię.Buty położyłam obok wanny a torebkę powiesiłam obok sukienki.Wyszłam z toalety i pognałam do sypialni gdzie stały moje trzy szkatułki. Znalazłam srebrny łańcuszek.Wyrzuciłam na komodę zawartość mojej małej portmonetki gdzie trzymałam zawieszki do naszyjników..Wyjęłam złotą różyczkę,którą dostałam od mamy na piętnaste urodziny.Włożyłam zawieszkę na łańcuszek i położyłam go na łóżku..Następnie znalazłam kolczyki z piór i pierścionek z moim inicjałem.Wzięłam biżuterię,położyłam ją półce i szybko się wykąpałam.Ubrałam sukienkę i szybko wyszczotkowałam swoje włosy. Upięłam je w lekki koczek i sięgnęłam do swojej kosmetyczki.Nałożyłam podkład,podkreśliłam swoje małe szare oczy,czarną kredką a rzęsy maznęłam tuszem.Umalowałam usta swoją ulubioną krwistoczerwoną szminką.Założyłam kolczyki,naszyjnik i pierścionek a na końcu buty. Wzięłam torebkę z wieszaka i weszłam do sypialni.Wzięłam klucze a z salonu telefon. Weszłam do kuchni i zobaczyłam Emily siedzącą na jednym z krzeseł i pijącą wodę.Zakaszlałam,a moja przyjaciółka podskoczyła na krześle a potem spojrzała na mnie dużymi,okrągłymi oczami. Parsknęłam śmiechem i powiedziałam:
-No chodź już! Bo się spóźnimy.
Em uśmiechnęła się i ruszyłyśmy w drogę..Cały czas się śmiałyśmy.Doszłyśmy do klubu "Wszystko i nic".Zawsze fajnie się tam bawiłyśmy.Odezwał się telefon Em.Spojrzała na ekran i sie wkurzyła.
-Znowu.Zawsze coś mu wypada..-mruknęła.
-Co jest?-Zapytałam z niepokojem.
-Nic..Caleba nie będzie.Ma coś ważnego do załatwienia.-Spojrzała i nagle się uśmiechnęła.-Ale my się zabawimy.
Parsknęłam śmiechem i ruszyłyśmy na parkiet..Po chwili tańczyłyśmy.
-Słyszałaś nową piosenkę One Direction?-zapytałam.Od kilku lat byłyśmy Directioner i to się nie zmieniło.
-Tak! Ona jest cudowna!
Zaczęłyśmy wirować na parkiecie i nagle Em zaczęła tańczyć wolną piosenkę z jakimś brunetem.Uśmiechnęłam się i podeszłam do baru gdzie zamówiłam sobie drinka cytrynowego.Usiadłam i patrzałam..Nagle ktoś stanął przede mną z wyciągniętą ręką.Podniosłam wzrok i zobaczyłam bruneta z lokami.
-Zatańczymy?-zapytał uśmiechając się szeroko.
-Pewnie.-podałam mu rękę i ruszyłam na parkiet..Skądś go znałam..Ale nie wiedziałam skąd..Loki..Brunet..Wysoki..Przystojny..Nagle mnie olśniło!
-Harry Styles?-Zapytałam dość spokojnym głosem.
-Mądra,piękna,samotna..Czego chcieć więcej?-Uśmiechnął się znowu.
-Co Ty tu robisz?
-Wyrwałem właśnie do tańca bardzo piękną dziewczynę która wypytuje mnie właśnie o to kim jestem a mi to wyjątkiem nie przeszkadza.-Odpowiedział a uśmiech z jego twarzy nie znikał, za to na moich policzkach pojawiły się rumieńce.
-Prze..przepraszam..Po prostu nie wierzę w to że cię tu spotkałam!
-Nic się nie stało..Muszę już jechać ale co ty na to że odprowadzisz mnie do auta..Podasz mi swój numer?
-Pewnie..
Wyszliśmy na dwór..Zrobiło się zimno.. Zaczęłam się lekko trząść..Spojrzałam na zegar,,Była 1.34. Harry spojrzał na mnie i zaczął ściągać swoją marynarkę..Podał mi ją a ja bezmyślnie zarzuciłam ją na ramiona..
Uśmiechnął się gdy staneliśmy przed czarnym volvo. Podał mi kawałek kartki i długopis.Szybko napisałam swój numer i podpisałam się "Vicki".
-Dzięki.Marynarkę oddasz potem.-szepnął i pocałował mnie lekko w policzek..
Wszedł do auta,które po kilku sekundach znikło na zakręcie..A ja jak marionetka ruszyłam z powrotem do klubu z kłębiącymi się w mojej głowie myślami..
----------------
Rozdział pierwszy za nami! :D Mam nadzieję że się podoba..Sorka za błędy..;*
♥Madzia♥
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz